ಸಮಾರ್ಯದ ಸ್ತ್ರೀ

 

 ಸಮಾರ್ಯದ ಸ್ತ್ರೀ

ವೇದಪಾಠಗಳು: ಪರಮ ಗೀತೆಗಳು 4:12-15; ಯೋಹಾನ 4:1-45; 2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3:17-18.

ಸಮಾರ್ಯದವರು ಎಂದರೆ ಶೋಮ್ರೋನಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು. ಇವರು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಹತ್ತು ಗೋತ್ರಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇವರು ತಮ್ಮ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ಅನ್ಯಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿದ್ದರಿಂದ, ಯೆಹೂದ ಗೋತ್ರದವರು (ಇಂದಿನ ಯೆಹೂದ್ಯರು) ಇವರನ್ನು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ದೂರವಿಟ್ಟರು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಸಮಾರ್ಯದವರು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಂದ ದ್ವೇಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೆಂದು ಬೈಬಲ್ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಆ ಬಾವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಈ ಸಮಾರ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಿ ಅವಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು.

ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿಯು ಸುವಾರ್ತೆಯೆಂಬ ಬಲೆಯನ್ನು ಬೀಸಿ ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಯ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಂದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಉದಾಹರಣೆ: ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ಸಾಕುವವನು ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳವು ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೋದರೆ ಅದು ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲು ಹೋದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಾಯಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಕುವವನು ಮೊದಲು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳವು ಬಂದು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ತಿಂದು ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಮೇಣ ಆ ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಭಯವು ಹೋಗಿ ಆ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಅದು ಪಳಗಿದ ಪಾರಿವಾಳವಾಗಿ (ಸಾಕು ಪಾರಿವಾಳ) ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೂದಾಯ ಮತ್ತು ಗಲಿಲಾಯದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾರ್ಯವಿದೆ. ಯೂದಾಯದವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಮಾರ್ಯದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೋಗದೆ, ಬಳಸು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸು ಸಮಾರ್ಯದ 'ಸುಖಾರ್' ಎಂಬ ಗ್ರಾಮದ ಹೊರವಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತರು. ಗ್ರಾಮದ ಹೊರಗೆ ಬಾವಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಅಂದಿನ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಊರೊಳಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಆಗ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯು ನೀರಿಗಾಗಿ ಬಂದಳು. ಅವಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸವು ಯೇಸು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಯೇಸು ಅವಳನ್ನು ನೀರು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವಳು ಮೊದಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು.

ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿಯು ಅವಳಿಗೆ ಜೀವಜಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಾದ ಆರಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು. ಈ ಕಥೆಯ ಸಾರಾಂಶವೇನೆಂದರೆ: ಅವಳ ಜೀವನವು ಮಲಿನವಾಗಿತ್ತು, ಅವಳು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಬದುಕನ್ನು ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಈ ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳದಂತಹ ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನೆಂಬ ಪಾರಿವಾಳವು ಬಂದಿತು. ಈ ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ಸಾಕು ಪಾರಿವಾಳವನ್ನಾಗಿ (ದೈವಿಕ ಗುಣವುಳ್ಳವಳನ್ನಾಗಿ) ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಯೇಸುವಿನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಭಯಪಡುವ ಸ್ವಭಾವದವಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸುವೇ ಮೊದಲು ಅವಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಸ್ನೇಹದ ಹಸ್ತ ಚಾಚಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ನೀರಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸು ನೀರನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾಗಿತ್ತು.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆತನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, "ಅಮ್ಮಾ, ನನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೊಡು" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಇದು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು! ಏಕೆಂದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಎಂದಿಗೂ ಸಮಾರ್ಯದವರನ್ನು ಹಾಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ರೀತಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿದನು. "ಅಮ್ಮಾ" ಎಂದು ಆತನು ಕರೆದ ಆ ಮೊದಲ ಮಾತು, ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಧಾನ್ಯದ ಗಿಂಜಿಯನ್ನು ಹಾಕಿದಂತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಕೆಯು ತಕ್ಷಣವೇ, "ನೀನು ಯೆಹೂದ್ಯನು, ನಾನು ಸಮಾರ್ಯದವಳು (ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ವ್ಯವಹಾರವಿಲ್ಲ)" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯು ತನ್ನ ವಂಶದ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದಳು. ಆದರೂ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಬೇಸರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಅವಳನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಆತನಿಗಿತ್ತು.

ಆ ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳವು (ಆಕೆಯ ಆತ್ಮ) ಎರಡು ವಿಷಯಗಳ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೋಡಿತು: ೧) ಯೆಹೂದ್ಯರ ಜನಾಂಗದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಭೇದಭಾವ. ೨) ಸಮಾರ್ಯದವರ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಂಘರ್ಷ.

ಆಗ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಆ ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಧಾನ್ಯದ ಗಿಂಜಿಯನ್ನು ಹಾಕುವಂತೆ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು: ೧) 'ದೇವರ ವರ' ಯಾವುದು ಎಂಬುದು. ೨) "ನಾನು ಯಾರೆಂದು (ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂದು) ನೀನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಆ ಜನಾಂಗೀಯ ದ್ವೇಷದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಸತ್ಯ. "ನೀನೇ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ, ಆಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಜೀವಜಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ" ಎಂದು ಆತನು ಹೇಳಿದನು. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಆಕೆಯು ಸ್ತಬ್ಧಳಾಗಿ ನಿಂತಳು. ಆಕೆಯ ಆತ್ಮವು ಈ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. 'ಜೀವಜಲ' ಎಂದರೆ ಏನು? ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯಿತು. ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಆ ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಬೋಧನೆಯೆಂಬ ಗಿಂಜಿಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಜೀವಜಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳು ಈ ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ; ಪ್ರಭುವು ಅದನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಆ ಮರ್ಮ ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಆಕೆಯು ಮತ್ತೆ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದಳು. ಆ ಬಾವಿ ಬಹಳ ಆಳವಾಗಿದೆ, ಸೇದಲು ನಿನಗೆ ಹಗ್ಗವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಲೋಕದ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಜಾರಿದಳು. ಅಂದರೆ ಯೇಸು ಪರಲೋಕದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆಕೆಯು ಮತ್ತೆ ಇಹಲೋಕದ ಚಿಂತೆಗೆ ಓಡಿಹೋದಳು. ಆದರೂ ಪ್ರಭುವು ಆಕೆಯು ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೋಗಿ, ತಕ್ಕ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡಿ ಆ ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು (ಆಕೆಯನ್ನು) ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಕರ್ಷಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಯೇಸು ಜೀವಜಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಆಕೆಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಯಕೋಬ, ಆತನ ಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ಪಶುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಮೋಶೆಗಿಂತಲೂ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಯಕೋಬನ ಬಳಿಗೆ (ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ) ಓಡಿಹೋದಳು. "ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದ ಯಕೋಬನು ದೊಡ್ಡವನು, ನೀನು ಆತನಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ" ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಮಾರ್ಯದವರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆಯು ಯೇಸುವನ್ನು ಯಕೋಬನಿಗಿಂತ ಕೀಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಳು. ಆದರೂ "ನಮ್ಮ ತಂದೆ" ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ, ಯಕೋಬನ ಮುಖಾಂತರ ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು.

ಪಲಾಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಪ್ರಭುವು ಮತ್ತೆ ಬೋಧನೆಯ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು: "ಈ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ದಾಹವಾಗುವುದು. ಆದರೆ ನಾನು ಕೊಡುವ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ದಪ್ಪನೆಯಾಗದು" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಯಕೋಬನ ಬಾವಿಯ ನೀರಿಗಿಂತ ತಾನು ಕೊಡುವ ಜೀವಜಲವು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ವಿವರಿಸಿದರು. ಆಗ ಆ ನೀರು ತನಗೂ ಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಗುರಿತು. ಇದು ಪ್ರಭುವು ಆ ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ ಸರಿಯಾದ ಮೇವು, ಇದರಿಂದ ಆ ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳವು ಆತನ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕೇಳದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಭುವು ಈ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು; ಈಕೆಯೇ ಧನ್ಯಳು. ಯೇಸು, "ನಾನು ಕೊಡುವುದು ಜೀವಜಲದ ಬುಗ್ಗೆ" ಎಂದಾಗ, ಆಕೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಆ ನೀರಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿದಳು.

ಆದರೂ ಆಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿ ಇನ್ನೂ ಲೌಕಿಕವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. "ನಾನು ಇಷ್ಟು ದೂರ ಬರದಂತೆ, ನನಗೆ ದಾಹವಾಗದಂತೆ ಆ ನೀರನ್ನು ಕೊಡು" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ಆಕೆ ಆ ನೀರನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಭುವು ಅದನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಕೊಡದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಭುವು ಆಕೆಗೆ ಜೀವಜಲ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಪಾಪದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಿಗೆ ನಡೆಸಬೇಕಿತ್ತು. ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ಸಾಕುವವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೊರದೂಡುವಂತೆ, ಪ್ರಭುವು ಆಕೆಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅವಳ ತಪ್ಪಾದ ಬದುಕಿನ ನೆನಪಿಗೆ ತಳ್ಳಿದರು.

ಆಗ ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಾಯಿತು. "ನನಗೆ ಗಂಡನಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಆ ಪಾರಿವಾಳವು ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೋಡಿತು. ತನ್ನ ಪಾಪದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಓಡಿತು. ಆದರೆ ಪ್ರಭುವು ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ಆಕೆಯ ಪಾಪದ ಬದುಕನ್ನು ಎದುರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಆ ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳವು ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ, ಆತನ ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು.

ಹೀಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆತನ ಸಾಕು ಪಾರಿವಾಳಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡು, ಆತನ ಮಹಿಮೆಯ ಮೇಘವನ್ನು ಏರುವ ಧನ್ಯತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಉಂಟಾಗಲಿ. ಆಮೆನ್.